Pojęcia ogólne

Saju (koreańskie Cztery Filary)

Znane też jako: sajusaju palja사주사주팔자koreańskie cztery filarykoreańska astrologiakoreański kosmogramkalkulator sajucztery filary koreakorean four pillarskorean astrologysaju calculatorilgan일간sipseong십성sipsin십신cheonganjijijijangganohaengdaeunyongsinipchun입춘bazi

Saju (사주), czyli „cztery filary”, to koreańska nazwa i praktyka metody Czterech Filarów, tego samego rachunku co chińskie BaZi: rok, miesiąc, dzień i godzina narodzin tworzą po jednym filarze z pnia i gałęzi, razem osiem znaków (Saju Palja, 사주팔자).

Słowo Saju (사주) znaczy „cztery filary”. Najczęściej pojawia się w pełnej formie Saju Palja (사주팔자), „cztery filary, osiem znaków”, i jest koreańską nazwą oraz koreańską praktyką metody Czterech Filarów, którą w Chinach nazywa się BaZi. Rachunek jest ten sam. Filar roku zmienia się w Ipchun (입춘), koreańskim odczytaniu Li Chun, Początku Wiosny, około 4 lutego, a nie w księżycowy Nowy Rok. Miesiące zaczynają się w dwunastu terminach solarnych Jie, dni biegną nieprzerwanym cyklem sześćdziesięciu, a filar godziny obejmuje podwójną godzinę, czyli dwie godziny zegarowe. Cztery filary nazywają się yeonju (연주) dla roku, wolju (월주) dla miesiąca, ilju (일주) dla dnia i siju (시주) dla godziny.

Różni się słownictwo i przyzwyczajenia odczytu. Dziesięć niebiańskich pni to cheongan (천간): gap 갑, eul 을, byeong 병, jeong 정, mu 무, gi 기, gyeong 경, sin 신, im 임 i gye 계. Dwanaście ziemskich gałęzi to jiji (지지): ja 자, chuk 축, in 인, myo 묘, jin 진, sa 사, o 오, mi 미, sin 신, yu 유, sul 술 i hae 해. Pień filaru dnia, Day Master, to ilgan (일간) i jest punktem odniesienia całego kosmogramu. Z tego, jak każdy inny pień odnosi się do niego, powstaje Dziesięć Bóstw (Ten Gods), czyli sipseong (십성), czasem nazywane sipsin (십신). Pnie ukryte w gałęziach to jijanggan (지장간), a pięć faz to ohaeng (오행). Ponieważ koreańskie źródło zapisuje te nazwy hangulem, kosmogram z koreańskiej aplikacji może wyglądać obco obok chińskiego, choć każda nazwa oznacza ten sam znak i tę samą relację.

Saju jest w Korei szeroko konsultowane, a tradycyjnie sięga się po nie często w takich chwilach jak przed ślubem czy na początku nowego roku. Podobnie jak BaZi, to system symboliczny i tradycja kulturowa, a nie nauka. Ten wpis opisuje, jak tradycja czyta kosmogram, a nie co kogokolwiek spotka, i nie ma dowodów, że osiem znaków przesądza o czyimś charakterze albo wydarzeniach.

Jedna praktyczna różnica ma znaczenie dla rachunku: zegar. Koreański czas urzędowy liczy się od południka 135°E, ale Seul leży w pobliżu 127°E, więc Słońce góruje około 32 minuty po południu według zegara. Dlatego wiele koreańskich aplikacji cofa godzinę urodzenia o około 30 minut, zanim narysuje filar godziny, a taka zmiana może przesunąć filar godziny, a blisko północy nawet dzień. AstroSensus oferuje to jako opcję „Czas słoneczny miejsca urodzenia”, która korzysta z długości geograficznej miejsca urodzenia i równania czasu, czyli poprawki, która w zależności od pory roku dodaje lub odejmuje do około 16 minut. Domyślnie obowiązuje czas urzędowy z zegara. Zegar w Korei Południowej ma też nietypową historię: od 1954 do 1961 roku obowiązywał UTC+8:30, a czas letni w latach 1948–1951 i 1955–1960 oraz ponownie w 1987 i 1988. AstroSensus stosuje to wszystko automatycznie z bazy stref czasowych, więc wpisuje się godzinę z zegara z tamtego dnia.

Koreańska praktyka często idzie dalej: wskazuje pomocny pierwiastek, yongsin (용신), i czyta dziesięcioletnie cykle szczęścia, daeun (대운). Szkoły spierają się o reguły jednego i drugiego, a AstroSensus ich nie oblicza.

Darmowy kalkulator Saju w AstroSensus działa na tym samym silniku co kalkulator BaZi i pokazuje koreańskie nazwy obok chińskich: cztery filary z pniami i gałęziami, Day Mastera, ukryte pnie, Dziesięć Bóstw i liczbę znaków pięciu faz. Nie wymaga konta, nie używa AI, a dane urodzenia zostają tylko w sesji.