Załóż darmowe kontoZałóż konto

Darmowy kalkulator · bez konta

Kosmogram astrologii perskiej i arabskiej

Twój kosmogram w tradycji Abu Maszara i al-Biruniego: okresy firdaria, losy (części arabskie), władca roku i godności każdej planety.

Twoje dane urodzenia

Dzień, miesiąc, rok — np. 07.03.1987.

Losy, domy i sekta wymagają dokładnej godziny urodzenia: znak wschodzący zmienia się mniej więcej co dwie godziny.

Zacznij pisać i wybierz miejsce z podpowiedzi.

Twoje dane urodzenia zostają tylko w sesji tej przeglądarki (do dwóch godzin) i nie są zapisywane w żadnej bazie. Bez konta, bez AI.

Co pokazuje kosmogram perski i arabski

Astrologowie perscy i arabscy przejęli kosmogram hellenistyczny i dodali własnych władców czasu. Najbardziej znane to firdaria, okresy planetarne obejmujące 75 lat życia, oraz władca roku łączony z rewolucją słoneczną.

AstroSensus liczy kosmogram z tych samych pozycji tropikalnych co kosmogram zachodni, tym samym silnikiem co wariant hellenistyczny, i nazywa każdą użytą konwencję.

Co otrzymujesz

  • Firdaria

    Bieżący okres i podokres oraz cały ciąg z datami.

  • Części arabskie

    Fortuna, Duch i pięć pozostałych losów hermetycznych.

  • Władca roku

    Rok profekcji, jego znak i władca oraz godności każdej planety.

Wolisz współczesny kosmogram zachodni? Darmowy kosmogram urodzeniowy

Pytania o kosmogram tradycyjny

Czym jest astrologia perska i arabska?

Astrologia Persów z czasów Sasanidów oraz uczonych piszących po arabsku od VIII wieku, takich jak Masza’allah, Abu Maszar i al-Biruni. Przyjęli astrologię hellenistyczną i rozwinęli ją dalej.

Czym są firdaria?

Okresy planetarne trwające łącznie 75 lat, opisane przez Abu Maszara. W kosmogramie dziennym zaczynają się od Słońca, w nocnym od Księżyca, a okres każdej planety dzieli się na siedem podokresów.

Dlaczego losy nazywa się częściami arabskimi?

Bo średniowieczna Europa poznała je z tekstów arabskich. Same losy są starsze: używali ich już astrologowie hellenistyczni.

Gdzie w kosmogramie nocnym trafiają węzły?

AstroSensus umieszcza je na końcu ciągu, po Merkurym, tak jak Abu Maszar. Niektórzy późniejsi autorzy, jak Bonatti, stawiali je po Marsie.