Astrologia wedyjska

Kundli

Znane też jako: kundalijanam kundlijanam kundalijanma kundalikosmogram wedyjskihoroskop wedyjskiwykres urodzeniowy w astrologii wedyjskiejbirth chart in Vedic astrologyजन्म कुंडली

Kundli (janam kundali) to wedyjski kosmogram urodzeniowy: mapa nieba na dokładną chwilę i miejsce narodzin, liczona w zodiaku syderycznym, pokazująca Lagnę, dwanaście domów i położenie dziewięciu graha.

Słowo kundli pochodzi od sanskryckiego kundali, czyli koła albo zwoju. Janam kundali to wykres narodzin. W Indiach jest to jeden z najpopularniejszych dokumentów astrologicznych: rodziny często przygotowują go, gdy rodzi się dziecko, i wracają do niego przy myśleniu o pracy, przeprowadzce czy małżeństwie. W języku astrologii zachodniej to po prostu kosmogram urodzeniowy, ale liczony i czytany według zasad Jyotish, czyli tradycji wedyjskiej.

Potrzebne są trzy dane: data, dokładna godzina i miejsce urodzenia. Na ich podstawie wyznacza się Lagnę, znak wschodzący na wschodnim horyzoncie w tej właśnie minucie. Lagna staje się pierwszym domem, a pozostałe jedenaście domów następuje znak po znaku. To system domów całych znaków, klasyczna metoda Jyotish, i tej samej metody używa AstroSensus w widoku wedyjskim. Ponieważ Lagna zmienia znak mniej więcej co dwie godziny, błąd kilku minut w godzinie urodzenia potrafi przesunąć cały wykres.

Kundli liczy się w zodiaku syderycznym, związanym z gwiazdami stałymi, a nie z równonocą. Różnica między oboma zodiakami nazywa się ajanamsa i wynosi dziś około 24 stopni. AstroSensus stosuje ajanamsę Lahiri, standard przyjęty w Indiach. Dlatego wiele osób odkrywa, że ich wedyjskie Słońce albo Księżyc stoi o jeden znak wcześniej niż w kosmogramie zachodnim.

W wykresie znajduje się dziewięć graha: Słońce, Księżyc, Mars, Merkury, Jowisz, Wenus, Saturn oraz dwa węzły księżycowe, Rahu i Ketu. Każda graha stoi w jakimś znaku (rashi) i domu (bhava). Obok nich kundli podaje znak Księżyca, który w Jyotish odgrywa centralną rolę, oraz nakszatrę Księżyca, jedną z 27 rezydencji księżycowych. Nakszatra Księżyca wyznacza też punkt startowy dashy Vimshottari, czyli następstwa okresów planetarnych w ciągu życia.

Kundli rysuje się w kilku stylach. Wykres północnoindyjski ma kształt rombu, w którym domy stoją w miejscu, a znaki się przesuwają. Wykres południowoindyjski to kwadratowa siatka, w której znaki są stałe, a Lagnę się zaznacza. Styl wschodnioindyjski spotyka się głównie w Bengalu i Odisze. Informacje są te same, różni się tylko układ. Oprócz wykresu głównego, zwanego rashi albo D1, astrolodzy oglądają wykresy podziałowe, z których najbardziej znana jest navamsa (D9).

Czytanie kundli zaczyna się zwykle od Lagny i jej władcy, potem od Księżyca, następnie od najsilniejszych i najsłabszych graha, jog oraz bieżącej dashy. Kundli opisuje skłonności, mocne strony i tematy, które tradycja łączy z konkretnymi układami. Dobrze przygotowany wykres pozwala zobaczyć całość, zanim zacznie się wchodzić w szczegóły. To język do refleksji i rozmowy o sobie, a nie gotowy scenariusz życia.