Tranzyty i cykle

Firdarie (perskie okresy planet)

Znane też jako: firdariefirdarkalkulator firdariifirdarie astrologiaperskie okresy planetokresy planet w astrologiiperscy władcy czasuśredniowieczni władcy czasufirdarie wykres dziennyfirdarie wykres nocnypodokresy firdariifirdarie węzeł północnyfirdarie 75 latabu mashar firdariebonatti firdariemoje firdariejaki jest mój okres firdariiokresy w astrologii arabskiejastrologia perskafirdaria

Firdarie (l.poj. firdar) to perska technika władców czasu, opisana przez Abu Ma'shara, która dzieli życie trwające 75 lat na kolejne okresy rządzone przez siedem widocznych planet i dwa węzły księżycowe. Kolejność zależy od tego, czy wykres urodzeniowy jest dzienny czy nocny, a każdy okres planety ma siedem podokresów.

Firdarie, w liczbie pojedynczej firdar, to technika władców czasu, którą perscy astrologowie przejęli i ułożyli w przejrzysty schemat. Najbardziej znany jest opis Abu Ma'shara z IX wieku, a metoda przeszła potem do astrologii arabskiej i łacińskiej. Nie ma jej w greckich tekstach Valensa ani Ptolemeusza, więc zwykle uznaje się ją za perski dodatek do dziedzictwa hellenistycznego. Idea jest taka, że ludzkie życie trwające 75 lat dzielą między siebie siedem widocznych planet i dwa węzły księżycowe, a każdy z nich po kolei rządzi jednym odcinkiem lat.

O kolejności decyduje sekta. W wykresie dziennym, w którym w chwili urodzenia Słońce jest nad horyzontem, ciąg wygląda tak: Słońce przez 10 lat, Wenus 8, Merkury 13, Księżyc 9, Saturn 11, Jowisz 12 i Mars 7, a potem Węzeł Północny przez 3 lata i Węzeł Południowy przez 2. W wykresie nocnym ciąg zaczyna się od Księżyca na 9 lat, potem Saturn 11, Jowisz 12, Mars 7, Słońce 10, Wenus 8 i Merkury 13, a następnie znów dwa węzły. Dziewięć okresów daje razem 75 lat, a gdy minęły, cykl zaczyna się od nowa od pierwszej planety.

Miejsce węzłów nie jest we wszystkich źródłach takie samo. Niektórzy autorzy, wśród nich Bonatti, umieszczają węzły po Marsie, a nie na końcu ciągu, a źródła różnią się też w innych szczegółach. Opisana tu wersja, z węzłami na końcu, jest tą, którą podają powszechnie używane współczesne tabele.

Każdy okres planety dzieli się na siedem równych podokresów. Pierwszy należy do planety rządzącej okresem głównym, a pozostałe sześć idzie w tej samej kolejności co ciąg główny, każdy z własną planetą jako władcą podokresu. W dziesięcioletnim okresie Słońca każdy podokres trwa więc jedną siódmą z dziesięciu lat, nieco mniej niż półtora roku. Węzły, ze swoimi krótkimi okresami 3 i 2 lat, nie mają podokresów.

W tradycji władca główny wskazuje planetę, której tematy zabarwiają długi odcinek życia, a władca podokresu dodaje krótszy rozdział z własnym tonem. Odczyt sprawdza, jak każda z tych planet stoi w wykresie urodzeniowym: jej znak, dom, godność i to, czy jest w sekcie. To opis akcentu, a nie przesądzonych zdarzeń.

Firdarie są tradycją, a nie nauką, i nie dają ani rad, ani prognoz. Pokazują, jak średniowieczni astrologowie dzielili życie między planety.

AstroSensus pokazuje firdarie w bezpłatnym wykresie tradycyjnym: kolejność wynika z sekty wykresu, węzły stoją na końcu, a okresy liczy się w latach kalendarzowych od urodzin. Potrzebna jest godzina urodzenia, bo ona rozstrzyga, czy wykres jest dzienny czy nocny. Nie używa się AI ani konta.